Wat is de zin of onzin van netwerkorganisaties die inzetten op innovatie en duurzaamheid? Een workshop van Plan C deze week gaat dieper in op die vraag onder leiding van Professor Patrick Kenis van de Antwerp Management School, specialist in dit domein. “Plan C kan de vruchtbare aarde zijn waar verschillende partijen elkaar ontmoeten om doorbraken te realiseren in duurzaam materialenbeheer”, stelt Professor Kenis. “Maar vanzelfsprekend is het allerminst.”

“Netwerkorganisaties zijn tegelijk de mooiste en moeilijkste manier om iets voor mekaar te krijgen”, legt professor Patrick Kenis uit. “Wat ze zo boeiend maakt is dat ze zeer verschillende soorten organisaties bij elkaar brengen. Precies daarom zijn netwerkorganisaties soms de enige manier om een bepaald resultaat te bereiken. Maar daardoor is de uitdaging groter om de competenties, expertise en belangen van de leden te integreren.”

Heterogene groep

“Laat dat nu precies zijn waarom Plan C zo aantrekkelijk is. Plan C slaagt er goed in die differentiatie tot stand te brengen met leden zoals bij voorbeeld kennisinstellingen, bedrijven, overheidsorganisaties en ngo’s. Dus moet Plan C integratie van hun belangen en competenties zienn waar te maken om zo de vruchtbare aarde te worden waar de heterogene groep leden samen doorbraken realiseren op het vlak van duurzaam materialenbeheer.”

Succesformule

“Wat de zaak bemoeilijkt is dat enerzijds de netwerkorganisaties zoals Plan C zelf graag wil weten hoe ze dat best doen en anderzijds de individuele leden zich afvragen welk direct nut ze er uit halen. Zij willen goed vat krijgen op welke meerwaarde deelnemen in een netwerk voor hen heeft. Wie er in slaagt die doelen te laten samenvallen, heeft een succesformule beet”, meent Patrick Kenis. “Tijdens de sessie gaan we daar naar op zoek.”

Het bericht “Netwerkorganisaties zijn de mooiste en de moeilijkste manier om iets voor mekaar te krijgen” verscheen eerst op Plan C.